en mooie Griekse eilanden tussen Kos en Kalimnos. Elke dag zullen we een paar eilanden aandoen en we meren elke avond af in een andere haven voor de overnachting.

Griekse keuken
Maar we zijn hier natuurlijk voor het koken. De culinaire workshops starten elke ochtend meteen na het ontbijt. Bij mooi weer zitten we met de hele groep rondom een lange tafel op het achterdek. De blauwe doeken boven ons beschermen ons tegen de hitte en het wapperen ervan geeft een rustgevend geluid. Theodore laat ons deze week kennismaken met de Griekse keu-
ken en vertelt veel over de tradities en gebruiken in zijn familie en dan met name van zijn oma. Hij leert ons welke ingrediënten, kruiden en gerechten belangrijk zijn in de Griekse keuken. Zo
laat hij zien hoe je op simpele wijze Griekse yoghurt kan maken: onmisbaar in de Griekse keuken.

Gelukkig gaat het klaarmaken van gerechten op een boot niet zo moeizaam als ik me vooraf had voorgesteld. Ik zag beelden van een schip dat 45 graden overhelde in de wind, of stampend op de golven. De werkelijkheid was totaal anders. Geen paniekerige toestanden met in de rondte vliegende gerechten of messen die door het schudden geen wortels maar je vingers doormidden snijden. En ook geen zeeziekte tijdens het werken. Ook als de zeilen gehesen zijn, blijft de Gulet vrij gelijkmatig over het water glijden. Soms varen we op de motor en dan is er helemaal niets aan de hand. Bovendien vertoont de zee hier in het algemeen nauwelijks een rimpeling. En meestal liggen we gewoon

in een mooie baai als er gekookt moet worden. Slechts één dag moeten we vanwege het slechte weer binnen werken en ook daar is genoeg ruimte. Terwijl Theodore praat en uitleg geeft houden wij ons allen staande door ons stevig vast te houden, met de sterke wind is het erg onrustig op het water. Het maakt het ijnsnijden van de koriander er niet gemakkelijker op. Voor we er erg in hebben liggen de hele tafel én de grond bezaaid met het kruid en zijn we genoodzaakt het gerecht met de helft minder koriander te bereiden.

Alleen de kombuis, het domein van chef Theodore, is klein. Met een kombuis bestaande uit vier pitten, een kleine oven en een beperkte werkruimte is het wel improviseren. Met zijn allen verdrukken we elkaar om een glimp van Theodore op te vangen. Het maken van mousaka vergt op een boot nogal wat geduld, maar hij staat beheerst en al pratend in de saus voor de mousaka te roeren, alsof het zijn dagelijkse werkterrein is. De kombuis is dan wel misschien klein, hij heeft wel een weids uitzicht: de open zee…

Ik merk dat ik erg geniet van de combinatie koken en zeilen. Koken met een uitzicht dat telkens verandert, is een ervaring op zich. Mijn aarzeling om met vreemden een week lang door te brengen blijkt geheel onterecht: met een gedeelde passie zoals koken word je al snel vrienden. Tel daarbij op de leuke bemanning, het wapperen van de zeilen, de spectaculaire zonsondergangen en het heerlijke eten en het is en fantastische zeiltocht. Maar ook de magische verbroedering van de raki-avonden mag niet onderschat worden. Serefe! Proost!

Workshops koken beleven momenteel hoogtijdagen. En die workshops vinden niet alleen plaats in restaurants of kookscholen, maar ook op de meest onverwachte plekken. In Smaakwereld aandacht voor deze ontwikkeling. Vandaag een drijvende workshop onder de azuurblauwe hemel van de Middellandse Zee.

vele kookboeken die hij op zijn naam heeft staan en de diverse restaurants die hij heeft opgestart is hij nog lang niet van plan om te stoppen. Integendeel, dit jaar verschijnt nog een boek en opent hij samen met vrienden een restaurant met een totaal nieuw concept in Londen. Ik besluit de avond vroeg af te sluiten en in mijn kajuit lig ik zacht deinend in de hoogslaper en val tevreden in slaap.

Kapitein Ali legt ons na het uitgebreide Turkse ontbijt de route uit die we aankomende week gaan bevaren. We verlaten vandaag Turkije om koers te zetten naar de vele blauwe baaien